23-05-08

Bloedrood

 

Ik kruip langs breekbare draden

Over de ravijnen van jouw ziel

Ik voel hoe mijn veren breken

Die ik met haperingen verniel

 

De hitte van je koelte jaagt me buiten

Ik bereik je hart zonder binnen te gaan

Bang om binnen op waarheid te stuiten

Blijf ik in de deuropening staan

 

Met trillende handen schokt mijn bloed

Dat achtervolgd wordt door de hysterie

Van het kloppen van mijn sissend hart

En geen woord is een remedie

 

Vanuit het donker rijk je me je hand

En smekende vingers nemen me mee

Onder de glimlach van jouw land

Luisteren mijn bloedende oren gedwee

 

Zo dicht bij je dat ik je adem kan proeven

Samen is niet langer apart

Diep tegen je aangekropen

Voel ik het kloppen van je bloedrode hart

17:46 Gepost door Melissa in Rood | Permalink | Commentaren (2) | Tags: bloed, hart |  Facebook |

Commentaren

Dag Melissa! Wat een prachtig gedicht!
Schreef je dat zelf? Héél erg mooi!
Nog een fijne avond en een leuk weekend!
Groetjes van Fleur

Gepost door: Fleur | 23-05-08

Heel mooi gedichtje Melissa...fijn weekend

Gepost door: yolanda | 24-05-08

De commentaren zijn gesloten.