31-05-08

Papa

  

Sla je armen om me heen

En wrijf eens door mijn haar

Knuffel me als voorheen

Schud mijn wereld door elkaar

 

Met je grove handen

Voor mijn ogen

Je kindergegiechel

Niet langer verscholen

 

Achter de bergen

Van jouw grote naam

Heel even ontwapend

Van jouw eindeloze faam

 

Jij hebt geen zinnen nodig om iets te zeggen

Met één woord zeg je veel meer

Je kan in één tel je verhaal vertellen

En anderen maar in duizend keer

 

Zeg me weer dat alles goed komt

Dat het geen zin heeft dat ik huil

Maar hou me toch maar stevig vast

Tegen de borst waar ik op schuil

 

Jij bent verandert, en ik ook

Maar we lopen nog in dezelfde pas

Papa, druk me nog eens stevig

Tegen jouw versleten, groene jas

13:54 Gepost door Melissa in Groen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: papa, trui |  Facebook |

Commentaren

weet je melissa, je weet me telkens weer te ontroeren met je gedichten. Ik lees ook dat je nog maar 14 jaar bent, volgens mij staat je een mooie schrijvers toekomst te wachten. groetjes

Gepost door: merel | 31-05-08

Hey Melissa. Als je als veertienjarige al zulke mooie gedichten kan schrijven, dan staat er je een mooie toekomst te wachten als schrijfster. Ik wens je nog een fijne zondag.

Gepost door: martin | 01-06-08

wow Proficiat ,deze gedichtjes zijn ware pareltjes!


Gepost door: dirk | 01-06-08

Melissa,
wat een prachtig gedicht!

Gepost door: Ton | 03-06-08

De commentaren zijn gesloten.