23-07-08

Witte Zwaan

Zachtjes strijk je neer

Met je vleugels van ochtenddons

En breek je het water

In duizend spiegelscherven

 

Je trekt een spoor

Van bevende herinneringen

En verdronken spiegelbeelden

Die achter je aan zwerven

 

Je kijkt naar boven en je blaast

Je parelmoeren adem uit

Deint zachtjes mee met

De golven van riviergefluister

 

Je strekt je hagelwitte vleugels uit

Kust het water kort vaarwel

En na wat papiergewapper

Verdwijn je weer in het duister

20:57 Gepost door Melissa in Wit | Permalink | Commentaren (3) | Tags: wit, water, vliegen, zwaan, vleugels |  Facebook |

Honing

Hij probeert haar zeemzoete glimlach

te vangen in woorden die zoet genoeg zijn,

maar vindt geen klanken die het goud

in haar dansende haren kunnen weergalmen.

Of zinnen die haar stroperige stem

van zacht gezoem kunnen vatten.

Ze glijdt zonnegeel door zijn handen heen.

Haar vingers fluisteren

over plakkerige woorden die hij

in geen duizend zinnen zou kunnen zeggen

20:46 Gepost door Melissa in Geel | Permalink | Commentaren (0) | Tags: goud, honing |  Facebook |

22-07-08

Blauwe Adem

Of ik me even in je stilte

Mag komen neerzetten

En mag luisteren naar hoe

Je je adem uitblaast

 

Of stoort het als ik zie

Hoe je denkt aan morgen

Of hoe een storm

Van zorgen door je raast

 

Denk maar niet dat ik

Je adem niet hoor trillen

Ik voel de spanning

In de verstikkende lucht

 

Nu ik hier in jouw stilte

Ben komen zitten

En je al die zorgen al zwijgend

Je hart uit zucht

22:07 Gepost door Melissa in Blauw | Permalink | Commentaren (2) | Tags: lucht, adem, zorgen |  Facebook |

08-07-08

Tante

  

Ze vertelt haar verhalen

Met stukjes woord

Die ze toevallig vindt op de grond

 

Raapt hier en daar

Een klinker op

En legt die dan in haar mond

 

Pikt af en toe

Een woord op

Dat te lang onder het zand heeft gelegen

 

En als ze dan die ruwe korrels proeft

Beseft ze plots

Dat ze beter had gezwegen

19:01 Gepost door Melissa in Geel | Permalink | Commentaren (2) | Tags: woorden, vertellen, tante, verhaal, zand |  Facebook |

Regenwolk

  

Wanneer een regenwolk donkergrijs

Over de val van mijn avond kruipt

Besef ik hoe klein ik ben

 

Wanneer ze op fluisterende sluimervoetjes

Over de hemel slentert

Besef ik dat ik niets ben

 

Als ze zuchtend haar ijskoude vingers

In elkaar haakt

Besef ik dat we allemaal niets zijn

 

Dat de grootste koning

Of het kleinste kind

De wolk niet kan verdrijven

 

Wanneer de eerste druppels

Op mijn gezicht dansen

Zie ik in dat men gelijk heeft

 

Wanneer de bomen de woorden

Van de wind schreeuwen

En de vogels naar hun nesten vluchten

 

Besef ik dat we allemaal hetzelfde zijn

Dat we allemaal slaven zijn

Slaven van die ene grijze regenwolk

18:49 Gepost door Melissa in Grijs | Permalink | Commentaren (0) | Tags: regen, wind, wolk |  Facebook |