14-06-08

Woestijn

 

Ik heb mijn hoop te slapen gelegd

In het hete, dorre zand

Waarin je jouw woorden drenkt

Het  schoof mijn moed aan de kant

 

Ik heb mijn knieën geschaafd

Aan de stenen van jouw hart

Terwijl ik aan de poort lag te smeken

Heb je mijn ziel getart

 

Mijn hoop is langzaam doodgebloed

Uitgedroogd door jouw woestijn

Die nietszeggende blikken,

Woorden die niet droger konden zijn

 

Niets dat de dorst nog lessen kan

Behalve heel even het heldere water zien

Achter de stenen, grijze poorten

Van jouw hart, misschien

19:32 Gepost door Melissa in Grijs | Permalink | Commentaren (0) | Tags: hoop, moed, woestijn, droog, dorst, afgewezen |  Facebook |